Temat przewodni książki. Pięć prostych definicji

Jeśli chcesz, aby twoja książka na długo zapadła w pamięć czytelnikowi, albo żeby przyczytał ją zwyczajnie z przyjemnością, zastanów się sam, co chcesz przez nią powiedzieć. Intrygujące losy bohaterów, wartka akcja to tylko połowa sukcesu. Nie mniej ważny jest temat przewodni, czyli coś, co czytelnik może znaleźć między wierszami.

Czego szuka czytelnik? Przesłania, jakie autor przekazuje czytelnikowi poprzez opowiadaną historię. Możesz to nazwać morałem, widać to najlepiej na przykładzie bajek dla dzieci. Dzięki tematowi przewodniemu historia jest ważna i posiada uzasadnienie swojego istnienia. Tak, tak, to ważne nie tylko dla autora, ale również dla czytelnika. Świadomość, że czytany tekst jest po coś.

Poznaj pięc prostych definicji tematu przewodniego w książce, by łatwiej ci było go określić w swoim tekście:

* Niektórzy mówią, że temat przewodni jest jak „nerw” całej opowieści – odkrywanie tematu przewodniego całego opowiadania/powieści jak leczenie kanałowe zęba, im głębiej wiercimy, tym bardziej boli (oddziałuje na czytelnika, wciąga go w akcję, przekonuje do siebie, wwierca się w świadomość, zapada w serce);
* Opowieść bez istotnego, ważnego tematu nie pozostawia żadnego echa, czytelnik zapomina „puste” historie;
* Temat przewodni opowieści powinien być fundamentem historii;
* Temat powinien wypływać z opowiadanej historii;
* Temat jak cień – ledwie widoczny na tle wydarzeń, przenikający delikatnie, nie narzucając swojej istoty, aby uniknąć moralizatorstwa – czytelnik sam odkrywa temat historii.

Jakie są najczęstsze tematy literackie:

* relacje międzyludzkie (miłość, nienawiść, przyjaźń, narodziny, śmierć);
* zagrożenia (wojna, kataklizmy, uprzedzenia);
* naoczny świadek (reportażowe ukazanie rzeczywistości).

Jakie są Przykłady przesłań z literatury światowej:
* „Zbrodnia i kara” F. Dostojewski – kilka przesłań dotyczących odwiecznych pytań ludzkości, np.: sens życia, istnienie Boga, niesprawiedliwość społeczna, słabość człowieka;
* „Cierpienia młodego Wertera” JW. Goethego to przede wszystkim opowieść o nieszczęśliwej miłości, o szczęściu i relacjach między skrajnościami;
* „Folwark zwierzęcy” George Orwell – parabola systemu totalitarnego;
* „Dżuma” Albert Camus – Śmierć ustanawia porządek świata – w tym widać tragizm losu ludzkiego. Nie można z tym w żaden sposób walczyć. Śmierci nie da się uniknąć, ale nie ma powodu, by ją przyśpieszać;

A co w literaturze współczesnej:
* „Trucicielka” Eric-Emmanuel Schmitt – Nigdy nie jest za późno na zmianę, nawet jeśli nie zawsze dane nam będzie szczęśliwe zakończenie;
* „Jedz, módl się, kochaj” Elizabeth Gilbert – Co może się zdarzyć, kiedy bierzemy odpowiedzialność za nasze własne zadowolenie z życia;
* „Kiedy ulegnę” Chang-Rae Lee – Miłość może zranić bardziej niż wojna;
* „Krucha jak lód” Jodi Picoult – Jak wiele rodzic jest w stanie poświęcić z miłości do dziecka.

Komentarze zostały zablokowane.